Okna z PCW, tzw. “plastikowe”, zyskały w ostatnich latach ogromną popularność. Pod skrótem PCW kryje się materiał o nazwie polichlorek winylu. Jest to surowiec stosunkowo tani, trwały i praktyczny. Okna z niego wykonane nie wymagają specjalnej konserwacji. Dostępne są w wielu wersjach kolorystycznych. Charakteryzują się wysoką szczelnością oraz odpornością na warunki atmosferyczne.
Popularność okien wykonanych z PCW wiąże się z ich niską ceną oraz trwałością i praktycznością. Mają on jednak również swoich przeciwników. Argumentują oni szkodliwością polichlorku winylu dla środowiska i to zarówno w procesie produkcji, podczas okresu użytkowania jak i po jego zakończeniu. W produkcji okien PCW stosuje się bardzo toksyczny chlor w postaci gazu. Nie udowodniono co prawda, że okna te są toksyczne w trakcie eksploatacji, ale nie udowodniono także że jest inaczej. W każdym razie niektórzy przeciwnicy używają tego argumentu.
Co do wydzielania toksycznych substancji przez PCW podczas spalania, wszyscy przyznają, że tak jest w istocie. Dlatego też w czasie pożaru okna “plastikowe” są bardzo niebezpieczne, gdyż wydzielają niezwykle szkodliwe trucizny.
PCW stwarza problem również na etapie utylizacji, nie można go bowiem spalić. Pozostaje więc składowanie odpadów na wysypiskach śmieci.
Najczęściej okna z polichlorku winylu stosuje się przy budowie dużych obiektów użyteczności publicznej z wieloma pomieszczeniami, np. szkół, szpitali, urzędów. Decyduje o tym czynnik ekonomiczny – wyposażenie budynku w kilkadziesiąt okien drewnianych mogłoby wiązać się ze znacznie wyższymi kosztami.
Zanim zdecydujemy się na wybór „plastikowych” okien, należy to dokładnie przemyśleć, biorąc pod uwagę nie tylko własne potrzeby i walory estetyczne, ale także zagrożenia dla środowiska naturalnego i ewentualny wpływ na zdrowie użytkowników.